Panel logowania

PRZEDIMKI – A/AN, THE, Ø

CO TO SĄ "ARTICLES"?

Posługiwanie się językiem angielskim bez poprawnego używania dwóch małych słów THE i A/AN przypomina trochę jazdę samochodem bez działających kierunkowskazów. Słowa te nazywają się articles, czyli PRZEDIMKI lub RODZAJNIKI i występują w wielu innych językach, (np. niemieckim i francuskim), ale nie w polskim – przynajmniej nie w takiej formie jak w angielskim lub w językach wyżej wymienionych.

Owszem, można uznać, że słowa lub wyrażenia w języku polskim, typu “jakiś jeden” lub “ten, ta, to” przypominają do pewnego stopnia rodzajniki angielskie, ale i tak nie rozwiązuje to tego problemu. Mówiąc inaczej, poprawne zastosowanie rodzajników angielskich stanowi dla osoby wychowanej w języku polskim pewną trudność. Czy tak musi być już zawsze? Na szczęście, użyciem angielskich rodzajników rządzą proste zasady i istnieje nawet pewien klucz, którym możemy otworzyć kolejne drzwi na naszej drodze do właściwego posługiwania się językiem angielskim. 

CZYM SĄ RODZAJNIKI?

Rodzajniki są częścią rzeczowników (mark-words of nouns) i nie mogą istnieć niezależnie. Zacznijmy zatem od podzielenia rzeczowników na te, które występują z rodzajnikami i na te, które ich nie potrzebują. Rodzajników nie stawiamy przed imionami własnymi (proper names). Imiona własne – zgodnie z tradycyjną definicją – są noszone przez jednostki, które chcemy w jakiś sposób wyodrębnić nadają im nazwy, lub imiona, podkreślając w ten sposób ich indywidualność. A zatem będą to rzeczowniki OSOBOWE, np. JOHN, SMITH albo połączenie JOHN SMITH, a także rzeczowniki NIEOSOBOWE – na przykład miejsca, uroczystości, dni tygodnia, miesiące, itp. Na przykład:

New York, America, Japan, Etna, Christmas, Lent, July, Friday, Good Friday, Mount Everest, Vouge (czasopismo), etc.

Aby jednak dokładniej określić pojęcie IMION WŁASNYCH, musimy po pierwsze zdać sobie sprawę z tego, że rzeczowniki policzalne – countables – w przeciwieństwie do imion własnych, mogą formować całe grupy. A boy jest przykładem rzeczownika grupowego określającego całą specyficzną klasę młodych ludzi, natomiast John jest imieniem własnym nadanym SPECYFICZNEMU chłopcu. Na diagramie różnice te mogą być przedstawione w następujący sposób:

Diagram – opis:   

                                  ludzie (cała klasa rzeczowników)

                                  młodzież (ludzie + wiek)

                                  chłopcy (ludzie + wiek + płeć)

                                  John (ludzie + wiek + płeć + indywidualne cechy odróżniające go od innych chłopców oraz osób noszących to samo imię)

Podział rzeczowników na grupy (ludzie, młodzież, chłopcy, John) pokazuje, że zasięg każdej z nich zależy od ilości cech, które je wyróżniają: im większa liczba cech, tym mniejszy zasięg znaczeniowy danego rzeczownika. Innymi słowy, rzeczownik LUDZIE może się odnosić do całej ludzkości, a John tylko do jednego człowieka. Dochodzimy zatem do prostego wniosku, że imię własne to:

Rzeczownik policzalny, występujący w liczbie pojedynczej, będący jedynym przedstawicielem swojej grupy oraz posiadający największą ilość cech wyróżniających i najmniejszy zasięg znaczeniowy ograniczony do jednej osoby lub całości. 

CZY IMIONA POTRZEBUJĄ RODZAJNIKA?

Widzimy zatem, że imię własne nie potrzebuje żadnego rodzajnika, w przeciwieństwie do każdego rzeczownika policzalnego, przy którym stawiamy rodzajnik A (przed wyrazem rozpoczynającym się spółgłoską), AN (przed wyrazem rozpoczynającym się samogłoską), aby wskazać, że jest on tylko “jednym” z reprezentantów swojej grupy lub THE, aby wskazać konkretnie, o którego reprezentanta tej grupy nam chodzi.

Natomiast rzeczowniki niepoliczalne – konkretne lub abstrakcyjne, typu water, lub beauty – nie reprezentują żadnej klasy, ponieważ oznaczają tylko jeden obiekt, tak jak John w przypadku imienia własnego. Dlatego, na przykład water, jako substancja chemiczna, jest znana i wyróżniana podobnie jak John.

Share:

Facebook
On Key

Related Posts

CZAS TERAŹNIEJSZY CIĄGŁY

CO OPISUJE CZAS TERAŹNIEJSZY CIĄGŁY? W przeciwieństwie do present simple, czas teraźniejszy ciągły (present continuous) opisuje wydarzenia dynamiczne w „środku”,

CZAS TERAŹNIEJSZY PROSTY

CZAS TERAŹNIEJSZY PROSTY Statystyka mówi, że ponad 95 (!) procent wszystkich zastosowań czasów w wypowiedziach w języku angielskim stanowią czasy

IMIESŁÓW, CZYLI PARTICIPLE

FUNKCJE IMIESŁOWÓW W JĘZYKU ANGIELSKIM Imiesłów w języku angielskim pełni funkcje czasownikowe i przymiotnikowe. Tak zwany, imiesłów współczesny (present participle)

0 responses on "PRZEDIMKI – A/AN, THE, Ø"

Zostaw wiadomość

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Panel logowania

Quest Shop

FREE
VIEW